Welkom!

Welkom!

Lieve allemaal,

Het is tijd om verder te gaan. De droom die ik sinds mijn 19e had, is vervuld. Ik was er volledig van overtuigd dat ik iets nieuws kon brengen met mijn concept, creativiteit en gastvrijheid. Ik ben bereid geweest om daar alles voor te geven. De hoeveelheid mensen die mij hebben gesteund en ons hebben omarmt is gigantisch en nog steeds. Ik ben daar zo dankbaar voor! En trots op mijzelf voor het feit dat de 25 jarige Merel dit voor elkaar heeft gekregen. 

Toch ben ik klaar om dit hoofdstuk af te ronden. Ik ben toe aan meer rust. Het runnen van een eigen zaak is heel gaaf, maar als je dag in dag uit het concept wil blijven waarborgen, vergt het veel. Hoeveel je ook uitbesteed, mijn betrokkenheid zal er altijd zijn. Het neemt veel van mijn koppie in beslag terwijl ik graag meer ruimte wil voor mijzelf, mijn gezin, familie, vrienden, en om nieuwe talenten te ontdekken. Ik wil zo graag nog andere dingen doen dan horeca. Heel veel zin om erachter te komen wat ik nog meer kan en/of een heel nieuw vak te leren. Met de ervaring van de afgelopen 4,5 jaar in mijn rugzak ga ik de toekomst tegemoet. 

Helaas betekend dit dat Confetti stopt. Er komt een ander concept in. Die heerlijke plek die ik met mijn team heb gecreëerd waar je op de bank kunt ploffen, jezelf kunt verwennen, heerlijke koffie kunt drinken, maar vooral als je het aan mij vraagt: waar over alles is nagedacht om jouw bezoek tot een kloppend geheel te maken. Door alles op elkaar aan te laten sluiten ontstaat er een magie waardoor jullie bij ons terug komen. De hoeveelheid denkwerk en details die in het concept zitten is enorm en maken ieder bezoek een feestje. Daarom heb ik het Confetti genoemd. Jullie feestje zullen jullie voortaan ergens anders moeten zoeken, maar ik hoop dat jullie hele fijne herinneringen hebben aan ons. Ik wel in ieder geval <3

Lieve gasten, het loslaten doet pijn. Want Confetti is een hele bijzondere plek voor mij. Het bewijs van het kunnen waarmaken van je droom. Een plek met een grote glimlach maar waar ik ook veel tranen heb gelaten. De druk op mijn schouders van de lat hoog houden. In het begin ten koste van mijzelf, ondertussen met meer speelsheid. Maar oh wat heerlijk dat ik dit mag gaan afsluiten. Het is gelukt, en meer dan dat.

Wij zijn er nog tot en met zondag 12 februari. Wil je mij nog even zien? Ik ben aanwezig tijdens de lunch.

Duizend dikke kussen voor mijn team & veel liefs aan jullie allemaal,

XXX Merel